Nowością tegorocznego Warszawskiego Festiwalu Filmowego były warsztaty Shorts Warszawa, skoncentrowane na zagadnieniu między międzynarodowej promocji filmów krótkometrażowych. Złożyło się na nie pięć paneli tematycznych.
PISF - duże wsparcie promocji filmów
Pierwszy prowadziła Izabela Kiszka-Hoflik, kierownik Działu Współpracy Międzynarodowej PISF. Przestawiła najważniejsze punkty odniesienia, które powinni znać producenci i twórcy planujący strategię promocji krótkiego filmu. Jako pierwszy wymieniła Międzynarodową Federację Zrzeszeń Producentów Filmowych, w skrócie FIAPF. Lista akredytowanych przez nią festiwali wyznacza najważniejsze imprezy w branży. W Polsce są to: Warszawski Festiwal Filmowy (tak zwana "kategoria A"), Nowe Horyzonty we Wrocławiu i w kategorii krótkich metraży Krakowski Festiwal Filmowy.
- Jeśli pokażecie film na jednym z festiwali polecanych przez FIAPF, to już lepiej nie można - podkreślała. - Obrazy tam prezentowane otrzymują zawsze ogromną atencję: recenzje w prestiżowych pismach branżowych, zaproszenia na następne festiwale, uwagę agentów sprzedaży.
Niezwykle cenną formą promocji filmu może być też nominacja do Oscarów lub Europejskich Nagród Filmowych. Każda z Akademii wyznacza listę festiwali, w ramach których film krótkometrażowy może znaleźć się na tzw. krótkiej liście, z której wybierane są potem nominowane do nagród filmy. Lista takich festiwali znajduje się na stronach tych Akademii.
- PISF zajmuje się promocją nie tylko tych filmów, które dofinansował, więc zapraszamy wszystkich producentów. Ale odsyłamy też do Krakowskiej Fundacji Filmowej, która zna dobrze selekcjonerów festiwali krótkometrażowych. Czasem warto też wziąć sprawy w swoje ręce i działać samemu. PISF wydał zresztą przewodnik po międzynarodowych festiwalach. Znajdą tam państwo cenne informacje i kontakty.
Jak zdobyć nominację do Oscara?
Następnie Anna Wydra, producentka "Królika po berlińsku" Bartka Konopki i Piotra Rosołowskiego, przedstawiła analizę promocji filmu, który ostatecznie otrzymał nominację do Oscara w kategorii krótkometrażowego dokumentu.
- Przede wszystkim, film powinniśmy promować od samego początku, już na etapie rozpoczęcia produkcji - podkreślała. - My z twórcami założyliśmy sobie, że będziemy zawsze gotowi do pitchingu. Nawet zbudzeni w środku nocy byliśmy w stanie powiedzieć w dwóch zdaniach o czym jest projekt.
- Trzeba się wychylić, żeby ktoś o nas usłyszał - kontynuowała. - Pamiętajcie, że film to towar, który można potem sprzedawać kilka lat, do kin, na festiwale, do telewizji. Dlatego proponując go komuś, musimy mieć świadomość, że nie tylko my chcemy go gdzieś pokazać, ale też ktoś chce go zobaczyć. Bądźmy pewni siebie!
Międzynarodowa sprzedaż filmu
O tym, jak doprowadzić do międzynarodowej sprzedaży filmu mówiły w czasie swoich paneli Anne Parent, koordynatorka jednej z najważniejszych imprez branżowych, targów w Clermont-Ferrand oraz legendarna agentka sprzedaży Christa Saredi, odkrywczyni takich reżyserów, jak Jim Jarmusch, Aki Kaurismäki, Ang Lee, Michael Haneke i Thomas Vinterberg.
Parent skupiła się na zaprezentowaniu strony internetowej jej targów, towarzyszących Festiwalowi w Clermont-Ferrand.
- Na festiwalach najważniejsze jest to, żeby ludzie się spotykali - mówiła. - Film dostępny na stronie targów sprawia, że zainteresowani mogą go zobaczyć kiedy chcą, nie czekając na kinową projekcję. To z kolei daje im więcej czasu na wytypowanie producentów, z którymi chcą pogadać, rozmowy z ludźmi, wymianę wrażeń i kontaktów.
Christa Saredi przedstawiła specyfikę pracy agenta sprzedaży, zajmującego się przede wszystkim kinem autorskim i artystycznym. Jego zdaniem jest umieszczenie obrazu na festiwalach oraz pozyskanie dystrybutorów w różnych krajach. To mediator między producentem, a odbiorcą filmu.
- Trzeba pamiętać, że na festiwalach ma się bardzo mało czasu na prezentację filmu. W ciągu kilku dni wasza produkcja albo jakoś zaistnieje, albo wszyscy o niej zapomną. Nie będzie następnej szansy, bo międzynarodowa premiera jest tylko jedna. Nie raz widziałam, że te oczekiwane przez ludzi tytuły okazywały się słabe, a mała produkcja stawała się niespodziewanie gwiazdą festiwalu. Wykorzystajcie ten moment! Trzeba reagować bardzo szybko - zachęcała. - Nie wolno jechać na festiwal nieprzygotowanym! Musicie wiedzieć, jaki macie cel i z kim planujecie nawiązać kontakty. To one są w tej branży najważniejsze.
Pokaż film w Locarno
O tym, jak wygląda selekcja filmów na ważne międzynarodowe festiwale opowiadał Alessandro Marcioni, szef krótkometrażowej sekcji "Pardi di Domani" ("Lamparty Jutra") Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Locarno.
- Moją pracą jest szukanie i rozpoznawanie młodych talentów. Nie bójcie się wysyłać swoich filmów na największe festiwale. Nie zakładajcie, że może nie są one wystarczająco dobre. Warto uderzać najpierw na te najlepsze imprezy, bo tam przyjeżdża wielu selekcjonerów, którzy wybierają filmy na swoje mniejsze imprezy. Jeżeli otrzymacie kilka odmów, nie zniechęcajcie się za szybko. Takim ludziom, jak ja, płaci się za oglądanie wszystkiego - żartował. - Jako selekcjoner zawsze zadaję sobie pytanie, czy film jest potrzebny, czy odpowiada na ważne pytania. Muszę czuć, że autor umrze, jeśli nie opowie tej historii. Jestem zainteresowany dwoma rodzajami filmów: najlepszymi i takimi, które prowokują do dyskusji. Każdy festiwal ma swoją specyfikę, warto też o tym pamiętać.
Prowadzący polecił serwis internetowy Festivalscoop jako miejsce, gdzie zaglądają selekcjonerzy festiwali. Warto umieścić tam nową produkcję. Radził też, aby nie wysyłać filmu do organizatorów w dniu zamykania zgłoszeń. Wtedy otrzymują oni najwięcej aplikacji i nie mogą poświęcić im dużo uwagi i czasu. Lepiej przesłać zgłoszenie wcześniej.
- Wszyscy patrzą teraz na polskie filmy, szczególnie krótkometrażowe - dodał. - Ale robicie też za dużo dramatów. Kręćcie komedie!
27. Warszawski Festiwal Filmowy był współfinansowany przez PISF - Polski Instytut Sztuki Filmowej.
Aleksandra Różdżyńska
