Konferencja twórców filmu "Daas". Fot. Marcin Kułakowski, PISF
Największe dyskusje budził we wtorek w Gdyni obraz „W imieniu diabła" w reżyserii Barbary Sass, inspirowany prawdziwymi wydarzeniami buntu Zgromadzenia Sióstr Rodziny Betańskiej.
- Interesował mnie temat manipulacji, której w dzisiejszych czasach jesteśmy ciągle poddawani - mówiła na konferencji prasowej autorka filmu. - Prawdziwa historia była jedynie impulsem pod wpływem którego zdecydowałam się wrócić do kina po jedenastu latach przerwy. Chciałam jednak ułożyć sama opowieść o młodej zakonnicy, która zostaje poddana praniu mózgu. Dlatego nie rozmawiałam z Betankami. Czułam, że to, co wiem o życiu i kobietach, wystarczy dla fabuły filmu. Zakonnice są przecież takimi samymi kobietami, jak my. Chcę też podkreślić, że film nie jest wymierzony przeciwko kościołowi. Manipulacje mają miejsce w każdym środowisku.
- Nikt ze światłych przedstawicieli kościoła, nie uznał zresztą tego obrazu za antykościelny - dodał producent Wodzimierz Niderhaus. - Od początku byłem przekonany, że ten film powinien powstać. To jak postawić na pewniaka.
Film „W imieniu diabła" będzie miał światową premierę na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Moskwie. Do polskich kin wejdzie we wrześniu.
Dziś w Gdyni premierę miał także film „Daas" Adriana Panka. Ten pierwszy od lat debiut kostiumowy także opowiada autentyczną historię - o Jakubie Franku, który w drugiej połowie osiemnastego wieku przybył do Polski i ogłosił się mesjaszem.
- Na jego trop wpadłem czytając Miłosza i „Boże igrzysko" Normana Daviesa. Było tam zresztą napisane, że to świetny materiał na film - śmiał się reżyser w czasie spotkania z dziennikarzami. - Postać Franka była ze mną kilka lat. Napisałem więc scenariusz filmu, jaki sam chciałbym zobaczyć. W tej historii poruszyło mnie to, że oto ludzie są gotowi rzucić swoje dotychczasowe życie i pójść za kimś.
- Debiut kostiumowy to ryzyko, ale ryzyko jest twórcze. O tyle mniejsze w tym przypadku, że pracujący przy nim ludzie byli bardzo oddani temu, co robią - dodał producent Lambros Ziotas.
- Bardzo mi zależało, żeby film, mimo że jest kostiumowy, był także współczesny. Ale także kameralny - podkreślał Panek. - Szersze plany, efektowne sceny - pewnie zwiększyłyby budżet, ale nie dlatego z nich zrezygnowałem. Zależało mi, żeby zachować pewną atmosferę filmu.
- Chcieliśmy pokazać realne postaci. Nie przebrane, ale prawdziwe - potwierdziła do kostiumografka Barbara Sikorska-Bouffał. - Najtrudniej było z ubraniami Żydów tego okresu, bo praktycznie nie są one zdokumentowane.
- Historia wydała mi się niezwykła - przyznał podczas spotkania z publicznością Andrzej Chyra, odtwórca jednej z głównych ról. - Jakub Goliński, którego gram, to zagubiony człowiek, który jest zmuszony do samotnego działania. Walczy, stawia wszystko na jedną kartę.
- Czuje się konsekwentne prowadzenie postaci kobiecych w tym filmie - mówiła grająca żonę Golińskiego Magdalena Czerwińska. - Nie spotkałyśmy się na planie, a jednak wizerunek naszych bohaterek jest spójny.
36. Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni potrwa do 11 czerwca.
