scenariusz i reżyseria Ewa Pięta
Nagrody:
- Międzynarodowy Festiwal Filmów Katolickich w Niepokalanowie - II nagroda w kategorii filmu dokumentalnego; Nagroda Signis (maj 2004)
- MFF Krótkometrażowych w Malescorto, Włochy - wyróżnienie specjalne (czerwiec 2004)
- Międzynarodowy Festiwal Filmów Etnograficznych "EtnoFilm" w Cadce, Słowacja - Brązowy Turoń (wrzesień 2004)
- MFF "Ekotopfilm" w Bratysławie, Słowacja - nagroda jury międzynarodowego (październik 2004)
- Festiwal Mediów "Człowiek w zagrożeniu" w Łodzi - nagroda Studia AVA FILM (listopad 2004)
- MF "Kino bez barier" w Moskwie - nagroda dla najlepszego krótkometrażowego filmu dokumentalnego (grudzień 2004)
- MFF "Inne kino" w Krakowie - Złoty SMOFI w kategorii filmów niezależnych i studenckich; Wyróżnienie "za niezwykłość tematu"
- MFF Krótkometrażowych w Sienie, Włochy - nagroda specjalna w kategorii filmów dokumentalnych (listopad 2004)
- International Disability Film Festival w Calgary, Kanada - nagroda za film dokumentalny (luty 2005)
- Documentary Film Festival "Humanity in the World" w Sztokholmie, Szwecja - Brązowy Dyplom (kwiecień 2005)
- Chicago International TV Awards - Silver Plaque w kategorii dokumentu społecznego i politycznego (marzec 2005)
- International Documentary and Anthropology Festival w Parnu, Estonia - Nagroda (lipiec 2005)
23-letni Przemek od urodzenia jest całkowicie bezwładny. Nie może też mówić. Pewnego dnia zdarzył się cud. Jedna z opiekunek zauważyła, że chłopiec reaguje na jej głos. Czuła, że chce jej coś powiedzieć. Przemek szybko nauczył się posługiwać językiem Blissa, złożonym ze znaków-symboli. Dziś ma nareszcie kontakt ze światem.
