Życie Leopolda Tyrmanda

jest opowieścią o trzech miesiącach z życia Leopolda Tyrmanda opisanych w jego „Dzienniku".
Pisarz jest pozbawiony możliwości drukowania i zarobkowania, gnieździ się w ciasnej klitce w gmachu YMCA i przymiera głodem. „Dziennik", który zaczyna pisać, to wyraz jego niezgody na otaczającą rzeczywistość i sposób na duchowe przetrwanie.

Tyrmand ukrywa swoją frustrację i nędzę materialną przed „warszawką"; błyszczy w towarzystwie, szpanuje bikiniarskim strojem, prowokuje dobrym samopoczuciem i romansem z nastolatką, szokuje bezkompromisowością sądów i odwagą ich głoszenia. „Tyrmand, 1954" ukazuje życie środowiska intelektualistów epoki Odwilży. Jest też melodramatem: opowieścią o skandalizującej miłości 34-letniego pisarza i 16-letniej Bogny, której bohater udziela korepetycje nie tylko z polskiego, ale również z ars amandi.